CYCLICAL–SITUATIONAL TEMPORALITY IN THE TURKISH UNDERSTANDING OF TIME AND MODERNITY
DOI:
https://doi.org/10.55877/cc.vol34.746Keywords:
sSocio-cultural self-organization, temporal cyclicity, synergetic approach, dynamic integration, “Turkic cultural milieu”Abstract
The article offers analysis of the relationship between the Turkish people’s understanding of Time and their philosophy of social self-organization and state-building. In this context, “modernity” is interpreted as a reality shaped in every historical period through the Turks’ attainment of harmony with the world.
It is emphasized here that the Turks were historically able to optimize the ratio between temporal cyclicity and dynamic situational temporality. This is tied to the Turks’ preference for living according to the formula society–nature–world. Hence, modernity for the Turks is a reality shaped in the triad of past–present–future within the harmony of the world. Turkish societies have preserved these characteristics into the 21st century.
Here, a synergetic methodology is applied in the historical context of Time, prioritizing the methodological principles of synergetic social formation and dynamic integration. System analysis is used as the primary method.
The main conclusion is, as follows: Since ancient times, the Turks have possessed a unique understanding of Time. As a society, they have formed within this framework. Their philosophy of state-building developed in accordance with this reality. Harmony between social formation and the philosophy of state-building was established on the basis of the interplay between cyclical temporality and situational temporality.
Downloads
References
Ağasıoğlu, F. (2014). Azərbaycan türklərinin İslamaqədərki tarixi. III Bitik: Azərbaycanda qurulan qədim dövlətlər. Bakı: Ağrıdağ nəşriyatı.
Altaylı, İ. (2019). Türklərin qızıl dövrü. Bakı: TEAS Press Nəşriyyat Evi.
Ankermann, B. (1905). Kulturkreise und Kulturschichten in Africa. Zeitschrift für Ethnologie, No. 37 (1), pp. 54–90.
Arsal, S. M. (2014). Türk tarihi ve hukuk: Türk tarihinin ana hatları, tarihî Türk devletlerinin kuruluşu ve hukukî müesseseleri, Türklerin hukukî örfleri, türe ve yasaları. Ankara: Türk Tarih Kurumu.
Bağdatlı, Ö. (2007). Kutadgu Bilig’ de devlet ve adalet ilişkisi. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Felsefe Anabilim Dalı, İstanbul.
Cavad, H. (2011). Dilimiz, ədəbiyyatımız və kimliyimiz uğrunda (məqalələr toplusu). Bakı: Elm və Təhsil.
Cin, H., Akgündüz, A. (2024). Türk Hukuk Tarihi. 16. Baskı. Ankara: Seçkin Yayıncılık. Clauson, G. (1972). An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth Century Turkish. London: Oxford University Press.
Erdemgil, F. (2015). Savaşın və barışın ustaları. İstanbul: Cevizlibağ.
Graebner, F. (1905). Kulturkreise und Kulturschichten in Ozeanien. Zeitschrift für Ethnologie, No. 37 (1), pp. 28–53.
Hamilton, J (1962). Toquz-Oyuz et On-Uyyur. Journal Asiatigue, pp. 23–64. Kafesoğlu, İ. (1997). Türk Milli Kültürü. 16. Basın. İstanbul: Ötüken.
Kaşkarlı, M. (1992). Divanü-Lüğetit Türk. III. B. Atalay (trans.). Ankara.
Menghin, O. (1929). Die Welt geschichtliche Rolle der Ural-altaischen Völker. Archaeologiai Ertesitö, No. 42, pp. 289–301.
Mustafa, F. (2025). Azərbaycan: qaranlıq keçmişdən aydınlıq tarixə. Bakı: AVE Print. Nəsibli, N. (2022). Türkçü düşüncənin əsasları. Bakı: Qanun nəşriyyatı.
Oğuz, E. (2009). Hовый взгляд на историю тюрков. İ. Ahmedova (ed.). PKF Ranok.
Pamir, A. (2019). Eski Orta Asya Türk Dövlətlərində törənin oluşmasında kurultayların rolu. Adalet Dergisi, No. 1–2 (62–63), pp. 213–234.
Puchta, G. F. (1828). Das Gewohnheitsrecht. Vol. 1. Erlangen: Palm.
Qurbanov, F. (n. d.). Heydər Əliyev və yeni liderlik: fəlsəfi-elmi təhlil. Bakı: Elm və Təhsil.
Radloff, V. (1999). Türklerin Kökleri, Dilleri, Halk Edebiyatı. 2 cild. A. Ekinci, Y. Ünlü (trans.). Ankara: Ekav Yayınları.
Radloff, W. (1891). Das Kudatku Bilik. Sant-Petersburg.
Rəhimoğlu, A. (2022). Dilimiz və tariximiz. Məqalələr. Bakı: Elm və Təhsil.
Roux, J. P. (2007). Türklerin tarihi: Pasifikdən Ak Dənizə 2000 yıl. İstanbul: Kabakçı Yayınları.
Roux, J. P. (1989). Türklerin Tarihi. A. Kazancıgil (trans.). İstanbul: Milliyet Yayınları. Rzayeva, R. O. (2012). Rus və Azərbaycan kaynaklarında Türk modernləşməsi. Ankara: Otorite Yayınları.
Toynbee, A. (1962). A Study of History. Abridged edition. Oxford; New York: Oxford University Press.
Turan, O. (2014). Türk cihan hakimiyeti mefkuresi tarihi: Türk Dünya Nizamının Milli, İslami ve İnsani Esasları. 23. Basın. İstanbul: Ötüken.
Tutar, A. (2002). İslam Öncesi Türk Devlet Geleneğinde Adalet Anlayışı. In: Türkler. Vol. 2. Yeni Türkiye Yayınları, pp. 868–873.
Ülken, H. Z. (2018). Türk Tefekkürü Tarihi. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Culture Crossroads
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
